ΟΡΥΚΤΕΛΑΙΑ #2

Αναφερθήκαμε πιο πριν στα πρόσθετα των ορυκτελαίων. Δηλαδή στις ουσίες που προσθέτουμε στο αρχικό λάδι προκειμένου να αποκτήσει νέες ιδιότητες. Ας δούμε κάποια από αυτά:

Αντιοξειδωτικά:    Εμποδίζουν την οξείδωση του λαδιού και τη δημιουργία διαλυτών οξειδίων και αδιάλυτων προϊόντων (λάσπη, εξανθρακώματα, κολλώδεις ουσίες).

Απορρυπαντικά και διασκορπιστικά πρόσθετα:    Η καύση του πετρελαίου ή της βενζίνης σε ένα κινητήρα εσωτερικής καύσης παράγει δυστυχώς και νερό που είναι ένα από τα πιο επιβλαβή στοιχεία. Παράλληλα, το θείο που υπάρχει στο πετρέλαιο ντίζελ, καίγεται προς διοξείδιο του θείου το οποίο αντιδρά με το νερό και δίδει θειικό οξύ (που είναι πολύ διαβρωτικό). Όταν ο κινητήρας λειτουργεί κρύος, τα προϊόντα της ατελούς καύσης του πετρελαίου ή της βενζίνης, τα διάφορα κατάλοιπα και το νερό, πηγαίνουν στο κάρτερ όπου αναμιγνύονται μεταξύ τους δημιουργώντας μια παχιά λάσπη. Αν η λάσπη κυκλοφορήσει μπορεί να φράξει την αντλία και το φίλτρο του λαδιού ή ακόμα μπορεί να καεί δίνοντας νέα κατάλοιπα. Με τα απορρυπαντικά πρόσθετα εμποδίζουμε ή περιορίζουμε τη δημιουργία των καταλοίπων και εξουδετερώνουμε τα διάφορα οξέα. Με τα διασκορπιστικά πρόσθετα, κατορθώνουμε να διατηρήσουμε σε διασπορά τις ουσίες που έχουν την τάση να σχηματίζουν λάσπη μέσα στην μηχανή.

Πρόσθετα για την ταπείνωση του σημείου ροής:   Διατηρούν την ρευστότητα του λαδιού σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, όπου το λάδι τείνει να γίνει πιο παχύρρευστο.

Πρόσθετα για την βελτίωση του δείκτη ιξώδους:  (Ιξώδες είναι το πόσο παχύρρευστο είναι το λάδι). Διατηρούν την ρευστότητα του λαδιού σταθερή στις υψηλές θερμοκρασίες, όπου το λάδι τείνει να γίνει αραιό. Με αυτά τα πρόσθετα κατασκευάστηκαν τα πολύτυπα λάδια, πχ 20W50, 15W40, 10W30 κλπ. Στις χαμηλές θερμοκρασίες αυτά τα πρόσθετα περιτυλίσσονται καταλαμβάνοντας πολύ μικρό όγκο, διευκολύνοντας έτσι την ροή του λαδιού, ενώ με την άνοδο της θερμοκρασίας εκτυλίσσονται και προβάλλουν μεγάλη αντίσταση στην ροή με αποτέλεσμα να διατηρείται το ιξώδες υψηλό.

Πρόσθετα υψηλής πίεσης:   Κυρίως θειούχες, φωσφορούχες ή μολυβδούχες ενώσεις. Όταν ανέβει η θερμοκρασία μεταξύ τριβομένων επιφανειών υπό μεγάλο φορτίο (που οδηγεί στη δημιουργία υψηλών πιέσεων), το πρόσθετο υψηλής πίεσης αντιδρά με το μέταλλο και σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα, οπότε η τριβή δεν γίνεται μεταξύ των μετάλλων αλλά πάνω στα δύο προστατευτικά στρώματα, που εμφανίζουν πολύ μικρότερη αντίσταση στην τριβή.

Σισμανίδης Δ. Πασχάλης

Διπλωμ. Ηλεκτρολόγος Μηχανικός ΑΠΘ